Meğer yazmaya pek meraklıymış bizim millet blog işine girince anladım.. Bir çok blogu şöyle bir taradıktan sonra ‘hıh bu ne ya’ diyerek acilen terk ettim.. Sen de benim gibi şöyle bir bakıp gidebilirsin ama ben baştan uyarayım bir kez okudun mu aklın kalır... İster gıcık ol bok at, ister sev... Merakın düşmez yakandan, gene gelir kendini burada bulursun..
Rahmetli büyükbabam ajansı asla kaçırmazdı ben çocukken. Hep sessiz olmak zorundaydık kardeşimle ben ajans izlenirken. Ajanstan sonra da aile meclisi toplanır, oturup siyaset konuşurlardı saatlerce. Aslında bu, bir tür ritüel gibiydi o zamanlar. Bu durum sadece bizim aileye özgü değildi. Eskiden, yani televizyonun insanları bu kadar ekrana mıhlamadığı zamanlarda misafirliklere gidilir, biz çocuklar bir kenarda [...]
Bir zamanlar mektuplarımla ünlüydüm ben arkadaş çevremde. Benden mektup almamış çok az yakın arkadaşım vardır herhalde. Mektup derken e-mailden bahsetmiyorum. Bildiğin a4’eyazılmış kimisi postalanmış, kimisi elden teslim edilmiş olanlardan bahsediyorum. İlk zamanlar şaşırıyorlardı, zamanla alıştılar. Çünkü derdimi konuşarak anlatamadığımı hissediyordum. ( hala öyle hissediyorum) Belki diyordum yazarsam, beni anlarlar. Tüm derdim buydu, beni anlasın, hissettiklerimi [...]
